Wyrok przeciwko Alior Bank – sąd oddalił apelację banku i utrzymał 13 394,83 zł dla klienta
Sytuacja klienta
Klient zgłosił się do nas z roszczeniem wobec Alior Bank S.A. z siedzibą w Warszawie. Podstawą roszczenia była sankcja kredytu darmowego, czyli przewidziane w ustawie o kredycie konsumenckim uprawnienie konsumenta do zwrotu odsetek i pozaodsetkowych kosztów kredytu, gdy umowa nie spełnia ustawowych wymogów informacyjnych. Klient zaciągnął w banku pożyczkę gotówkową, a analiza dokumentów wykazała, że umowa zawiera postanowienia pozwalające bankowi dowolnie zmieniać opłaty i prowizje, a odsetki zostały policzone nie od kwoty faktycznie wypłaconej, lecz od sumy kredytu i kredytowanej prowizji. Po złożeniu oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego bank odmówił zwrotu pobranej prowizji i zapłaconych odsetek, twierdząc, że umowa nie zawiera zapisów uzasadniających zastosowanie tej sankcji. Sprawa trafiła do sądu, a po wygranej w pierwszej instancji bank zaskarżył wyrok w całości, kwestionując zarówno naruszenie obowiązków informacyjnych, jak i samo uprawnienie naszego klienta do dochodzenia roszczenia. Oznaczało to, że korzystne rozstrzygnięcie trzeba było obronić przed sądem odwoławczym.
Strategia
Przed Sądem Rejonowym dla m.st. Warszawy w Warszawie wykazywaliśmy, że umowa pożyczki narusza obowiązki informacyjne kredytodawcy określone w art. 30 ust. 1 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim. Zastrzeżone w umowie przesłanki zmiany opłat i prowizji — zmiana cen rozliczeń międzybankowych, zmiana ceny usług i operacji, z których bank korzysta, czy zmiana zakresu lub formy świadczonych usług — miały charakter blankietowy i nie pozwalały konsumentowi ocenić, czy i o ile bank może podnieść koszty. Sąd pierwszej instancji uwzględnił powództwo w całości. Bank wywiódł apelację, zarzucając naruszenie art. 233 k.p.c., art. 45 ust. 1 i 5 oraz art. 30 ust. 1 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim, a także nieważność umowy cesji wierzytelności. W odpowiedzi na apelację wnieśliśmy o jej oddalenie. Wykazywaliśmy, że umowa przelewu wierzytelności wywołała skutek rozporządzający już z chwilą zawarcia, a wysokość ceny cesji jest kwestią wyłącznie obligacyjną między stronami tej umowy i nie wpływa na skuteczność nabycia roszczenia. Powoływaliśmy się przy tym na aktualne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: wyrok z 9 października 2025 r. w sprawie C-80/24, dopuszczający przeniesienie na przedsiębiorcę praw wynikających z sankcji kredytu darmowego, wyrok z 23 stycznia 2025 r. w sprawie C-677/23, wiążący roczny termin z art. 45 ust. 5 ustawy z pełnym wykonaniem umowy przez obie strony, oraz wyrok z 13 lutego 2025 r. w sprawie C-472/23, zgodnie z którym wyliczenie w umowie okoliczności uzasadniających wzrost opłat, których konsument nie jest w stanie zweryfikować, stanowi naruszenie obowiązku informacyjnego. Wskazywaliśmy również na naruszenie art. 5 pkt 6 i 10 ustawy — odsetki policzone od sumy kwoty kredytu i kredytowanej prowizji zawyżyły całkowity koszt kredytu i wyliczoną z niego RRSO.
Rezultat
Sąd Okręgowy w Warszawie, V Wydział Cywilny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 16 lipca 2026 r.: ✅ oddalił apelację banku w całości, ✅ zasądził od banku na rzecz strony powodowej 1 800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o kosztach do dnia zapłaty. Oznacza to, że korzystny wyrok pierwszej instancji, zasądzający całą dochodzoną kwotę 13 394,83 zł, stał się prawomocny. Sąd Okręgowy w pełni podzielił ustalenia faktyczne sądu rejonowego i potwierdził, że blankietowe klauzule pozwalające bankowi zmieniać opłaty i prowizje naruszają obowiązek informacyjny z art. 30 ust. 1 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim. Co istotne, sąd odwoławczy dostrzegł naruszenie szersze niż stwierdził sąd pierwszej instancji — wskazał, że bank pobierał odsetki od sumy kwoty wypłaconej i kredytowanej prowizji, co zawyżyło całkowity koszt kredytu i RRSO, a to samodzielnie uzasadnia sankcję kredytu darmowego. Sąd potwierdził także ważność umowy przelewu wierzytelności, odwołując się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 9 października 2025 r. w sprawie C-80/24. Załączono wyrok. Rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie nie gwarantuje takiego samego wyniku w innym postępowaniu — każda umowa kredytu wymaga odrębnej analizy.
To jedno z naszych rozstrzygnięć w sprawach przeciwko Alior Bankowi. Zobacz pełne zestawienie wyroków SKD przeciwko Alior Bankowi — sygnatury, sądy i kwoty z sentencji.
Masz podobną sprawę?
Prześlij nam dokumenty, a bezpłatnie ocenimy, czy w Twojej sytuacji da się dochodzić roszczeń. Sprawę prowadzi kancelaria, nie firma odszkodowawcza.
Bezpłatna analiza sprawy